برگباد
به نام خدا اي كه مرا نوشته ايي نخوانده ماندنم ز چيست؟ خود كشي … اين واژه چه مفهومي براتون داره؟ بذار ساده تر بگم وقتي اين كلمه به گوشتون ميخوره چه حسي بهتون دست ميده؟ به نظرتون چرا آدما خودكشي ميكند؟ يعني اونا تو زندگيشون به بن بست ميرسند؟ چه نوع بن بستي؟ مادي ؟ معنوي؟ يا يه شكست تو هر زمينه اي؟ يعني به بن بست رسيدن ميتونه يه دليل قانع كننده براي خود كشي باشه؟ آدمايي كه خود كشي ميكنند از نظر شخصيتي چجوريند؟(اكثرا ميگند خيلي ترسوند) راستي ميگند خودكشي گناه كبيره هم محسوب ميشه؟ آره؟؟؟ ( اي عزيزاي دلم يه روزي ايوون از پرنده ها پر ميشه باز اي عزيزاي دلم يه روزي سبزه رو باغچه ها چادر ميشه باز اي عزيزاي دلم دوباره غصه ها از دلامون رونده ميشند اي عزيزاي دلم دوباره غزلاي مهربون خونده ميشند ) ميگند يه گروه تو كشوراي آسيايي هست كه دسته جمعي خودكشي ميكنند!!! فكر كنم خيلي جالب باشه اگه بتونم با اونا هم ارتباط برقرار كنم خيلي خوب ميشه نظراي اونا خيلي ميتونه برام جالب باشه يه شعر سهراب داره كه ميگه ( تا شقايق هست زندگي بايد كرد) شعرش قشنگه اما براي آدماي عاشق پيشه يا بهتر بگم براي كسايي كه هنوز زندگي براشون قشنگه و به اون دل بستند اما براي كسايي كه نه امروز رو دارند و نه به فردا ميتونند دل ببندد فكر نكنم زياد جالب باشد!!!!!!!! نظر شما چيه؟ يه بنده خدايي خيلي قشنگ جواب سهراب رو داده شايد شنيده باشيد: ( شايد آنروز كه سهراب نوشت تا شقايق هست زندگي بايد خبر از دل پر درد گل ياس نداشت بايد اينجور نوشت: هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي اجبار است ) جواب قشنگي داده اما آخرشو خراب كرده چرا آدم مجبوره زندگي رو تحمل كنه؟ چرا زندگي براش اجباره؟ (خداوندا! اگر روزي بشر گردي ز حال بندگانت با خبر گردي پشيمان ميشوي از قصه خلقت، از اين بودن، از اين بدعت. خداوندا تو مسئولي. خداوندا تو ميداني که انسان بودن و ماندن در اين دنيا چه دشوار است، چه رنجي ميکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…) ( علي شريعتي) اين پستمو در مورد خودكشي نوشتم اميدوارم بتونيد كمكم كنيد از حالا تا يك ماه ديگه وقت داريد نظر بديد در ضمن نميخوام حرفاي كليشه اي كه هرجا بري بهت ميگند رو تحويلم بديد ميخوام هر چي تو ذهن خودتونو بگيد در ضمن نظراي اين پستمو ميذارم براي پست بعدي البته با جواب پس يك ماه ديگه منتظر آپ بعديم باشيد
بيا دستاي سردم رو از اين غربت رهايي ده بيا بال و پر من را هوايي آسماني ده بيا يارم وفاداري كن كه من مونس ترين يارم در اين روزم بمان با من كه ديگر من نميمانم پس از مرگم تو ميماني و يك دنيا غم وغصه تموم خاطرات من برا تنهاييات بسه بياد اون شب برفي كنار حوض باغملي ميون غصه ابرا چه مستانه تو خنديدي تو خنديدي كنار من ٫ منم مثل تو خنديدم شدم راحت زغم هايم تو را چون ماه ميديدم به ياد عيد نوروز و به ياد اون همه هديه بياد روزاي شيرين كه ميدادي به من بوسه اگر رفتم گل نازم تو ميموني و تو اين دنيا ميون باور و ترديد نخواستي اين دل ما را نموني بي كس و تنها تو اين شبهاي تو در تو خدا حافظ گل ياسم ٫ خدا حافظ گل شب بو 

| Design By : Night Skin |


